Χορός «Σάλος» στο Μέγαρο Μουσικής: Μια χορογραφία για τα σαθρά θεμέλια της Ευρώπης

http://www.thetoc.gr/images/articles/4/article_131093/salos-sofia-mauragani-megaro_1.w_l.jpg

Ο «Σάλος», μια χορευτική παράσταση που σχολιάζει με σαρκαστικό, παιγνιώδη και τολμηρό τρόπο τα “εμφανή σημάδια τριγμού των θεμελίων της Ευρώπης, υπαινισσόμενη ένα επικείμενο ξέσπασμα”, όπως έλεγε τον περασμένο Ιούνιο στην “Αυγή” η χορογράφος Σοφία Μαυραγάνη με αφορμή την παρουσίαση στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, επιστρέφει για μια βραδιά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μεθαύριο Σάββατο.

http://www.thetoc.gr/images/articles/4/article_131093/upl58a410bb9c279.jpg

Σάλος είναι το βουβό κύμα, αυτό που υπάρχει χωρίς να αιτιολογείται από τις παρούσες καιρικές συνθήκες, αλλά οφείλεται σε ανέμους που έχουν προηγηθεί χρονικά ή που συνέβησαν σε άλλες περιοχές.

http://www.avgi.gr/documents/10179/7902387/24A.jpg/95b25b76-7eac-4e00-bb2f-afadfefa0a5c?t=1487234724503&imageThumbnail=3

Η χορογράφος, που έχει εμμονή με την Ιστορία, την οποία μελετά συστηματικά, παρακολουθώντας ταυτόχρονα ελεύθερα μαθήματα, εξετάζει στο νέο της έργο τη λειτουργία του βουβού κύματος στο πεδίο της ιστορικής πραγματικότητας και συγκεκριμένα της πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την ίδρυσή της έως σήμερα.

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει την πιο μακροχρόνια περίοδο ειρήνης που έχει σημειωθεί ποτέ στην ιστορία της και, παρά τις ισχυρές δονήσεις που δέχεται τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να μην έχει δοκιμάσει ακόμα το ξέσπασμα του σαρωτικού βουβού κύματος» εξηγεί.

Η παράσταση εμπεριέχει ένα κείμενο – ντοκουμέντο το οποίο είναι ένα ντιμπέιτ τριών πολιτικών εκπροσώπων, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Βρετανίας, με αντικείμενο την Ευρώπη σε μια επερχόμενη διάλυση. Όλα είναι εμφανή πάνω στη σκηνή: οι ισχυροί του Βορρά και οι αδύναμοι του Νότου, οι υποσχέσεις και οι διαψεύσεις, οι επιθέσεις και οι οπισθοχωρήσεις, τα χαμόγελα και οι χειραψίες, οι υποχωρήσεις και οι συμβιβασμοί!

“Η παράσταση υπαινίσσεται το επικείμενο ξέσπασμα χωρίς να είναι καταγγελτική, αλλά έχει πρόθεση κατάθεσης προβληματισμού. Μοιάζει με ένα περιπαικτικό σχόλιο» σημειώνει.

Ο «Σάλος», πέρα από την πολιτική του σκέψη, διακρίνεται για την αίσθηση του χιούμορ του και την καθαρότητα μιας σωματικής γλώσσας που σχολιάζει πολύ περισσότερα από ό,τι καταδεικνύει για μια Ευρώπη που μοιάζει με αυτοκρατορία η οποία στηρίζεται πάνω σε ξύλινα πόδια.

Χρησιμοποιώντας στοιχεία του βωβού κινηματογράφου ο «Σάλος» μιλάει μια εντελώς προσωπική γλώσσα που κρατάει το ενδιαφέρον των θεατών έως το τέλος βασιζόμενος σε τρεις σπουδαίους περφόρμερς, τους Νώντα Δαμόπουλο, Χαρά Κότσαλη και Σάνια Στριμπάκου.

“Έχει ενδιαφέρον η πορεία δημιουργίας του ‘Σάλου’, καθώς υπήρχε ένας μονόδρομος προς ιστορικά παραδείγματα και ένας καταιγισμός ιδεών, όπως το ότι η σημερινή οικονομική κρίση θυμίζει το κραχ της Αμερικής ή οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν ρίζες στην αποικιοκρατία και την πολιτική της Ευρώπης εκτός συνόρων” εξηγεί η Σ. Μαυραγάνη.

«Υπήρξαν πολλοί παραλληλισμοί και συζητήσεις με ιστορικούς, με αποτέλεσμα να φωτιστεί το γεγονός ότι η Ευρώπη διανύει την πλέον μακροχρόνια περίοδο ειρήνης στην ιστορία της. Και η Ιστορία έχει πολύ περισσότερο αίμα από ό,τι ειρήνη. Ένας από τους στόχους της παράστασης πάντως είναι να αποφύγει εντελώς τις σκηνές πόνου και βίας” σχολιάζει.

“Επειδή δεν έχει βιωθεί η ιστορία της Ε.Ε. σε όλο της το φάσμα, στην παράσταση θα αναπαρασταθεί η αίσθηση που έχουμε γι’ αυτήν. Ένα εξελισσόμενο ποτάμι όπως το έχω αντιληφθεί. Και η ιστορία ως υπαινικτική παρουσία της πραγματικότητας που δεν φωτογραφίζεται” καταλήγει.