Φυλαχτείτε το 2014…

Στην αρχή του χρόνου συνηθίζεται να κάνουμε ένα απολογισμό του έτους που φεύγει και ένα προϋπολογισμό του έτους που έρχεται.

Γράφει ο Κώστας Στούπας

Η στήλη έγραψε το βασικό σενάριο για τη νέα χρονιά το 2014 τη περασμένη Δευτέρα με τίτλο: Καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2013…

Με αυτό τον τρόπο ήθελε να υπονοήσει πως το 2013 παρά το γεγονός πως ήταν μια δύσκολη χρονιά μπορεί να αποδειχτεί καλύτερη από το 2014, τόσο χρηματιστηριακά όσο σε σχέση με την πραγματική οικονομία. Αυτό γιατί οι ευρωεκλογές στα τέλη της Άνοιξης ενδέχεται να προκαλέσουν αναταράξεις εντός και εκτός της χώρας. Επιπλέον η κατάρρευση του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα λόγω υπερφορόλογησης όσων πλήρωναν πάντα φόρους, προκειμένου να απολυθεί κανένας στο δημόσιο ενδέχεται να οδηγήσει σε κατάρρευση εσόδων…

Η κυβέρνηση παίζει ένα στοίχημα προσπαθεί να κερδίσει με την αναδιάρθρωση χρέους πόντους και με το θετικό κλίμα είτε να παρατείνει την παρουσία της στη εξουσία, είτε να δημιουργήσει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για μεταρρυθμίσεις.

Οι μεταρρυθμιστές όμως τόσο στη κυβέρνηση όσο και τη αντιπολίτευση σπανίζουν. Τα ίδια τρωκτικά που ροκάνιζαν τον τόπο κυριαρχούν παντού.

Το μοντέλο αυτό όμως έχει χρεοκοπήσει. Σχέδιο για την μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο οικονομίας παραγωγικότερης και ανταγωνιστικότερης δεν υπάρχει από καμιά πλευρά. Ποιος θα το εκπονούσε άλλωστε ο Λιάπης με τον Τομπούλογλου ή ο Τσουκαλάς, με το Μητρόπουλο και το Στρατούλη που έγιναν εκατομμυριούχοι πουλώντας αλληλεγγύη και λαϊκισμό απομυζώντας το μοντέλο που χρεοκόπησε.

Ως εκ τούτου το 2014 τη ώρα της μεγαλύτερης επιτυχίας της δρομολόγησης της αναδιάρθρωσης του χρέους ενδέχεται να ανακαλύψουμε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Πως δηλαδή τα αίτια της ελληνικής χρεοκοπίας παραμένουν αλώβητα και στο βαθμό που δεν έχουμε αλλάξει τα δεδομένα έχουμε μεταθέσει την ώρα την ανώμαλης προσγείωσης…

Η στήλη σήμερα κάνει μια αναδρομή στα πρωτοχρονιάτικα δημοσιεύματα των τελευταίων πέντε χρόνων που υπάρχει στοCapital…

Μερικά δεν είναι ακριβώς τη πρώτη μέρα αλλά είναι χαρακτηριστικά της οπτικής γωνίας με τα οποία έβλεπε τις εξελίξεις στην αρχή του χρόνου.

Αν φέτος γράφαμε ευτυχισμένο το 2013 για το νέο έτος 2014,πέρυσι γράφαμε ευτυχισμένο το 2014 για το νέο έτος 2013. Για το 2010 γράφαμε ευτυχισμένο το 2009 καθώς ήταν η τελευταία καλή χρονιά πριν ανακαλύψουμε πως χρεοκοπήσαμε με το Γενικό Δείκτη εντός αυτής να εκτινάσσεται μέχρι τις 2.900 μονάδες…

Τίτλος στις 02 01 2013
Χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το 2014

Ο Χέλμουτ Σμιτ την εβδομάδα που πέρασε διέβλεψε σε άρθρο στην εφημερίδα Die Zeit πως στις προθέσεις της Μέρκελ είναι να κουρέψει το ελληνικό χρέος μετά τις προσεχείς γερμανικές εκλογές.

Λίγο πολύ αυτό έχει γίνει φανερό τους τελευταίους μήνες από τα δεδομένα των εξελίξεων. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους είναι φανερή από την αρχή αυτής της κρίσης χρεοκοπίας.

Το ζήτημα ήταν πότε και με ποιους όρους θα ελάμβανε χώρα.

Αν γινόταν ευθύς εξ αρχής της εκδήλωσης της ελληνικής χρεοκοπίας αβασάνιστα, θα έδινε λάθος μηνύματα τόσο στην ελληνική κοινωνία όσο και στο διεθνές περιβάλλον…

…Αν κάποιος κερδίσει χωρίς κόπο και συνέπειες να του χαρίσουν το χρέος, θα το επαναλάβει πάλι και πάλι μέχρι που ο πιστωτής θα προτιμήσει να έχει καταθέσεις παρά να επωφελούνται από αυτές οι άλλοι και όχι ο ίδιος. Χωρίς καταθέσεις και τράπεζες οι επιχειρήσεις θα έμεναν χωρίς ρευστό και σε λίγους μήνες η εμπορική και οικονομική δραστηριότητα θα νέκρωνε.

Η Ελλάδα επειδή φρόντισε να βρεθεί στην αιχμή του δόρατος αυτής της κρίσης χρεοκοπίας λειτούργησε σαν το «πειραματόζωο», το υπόδειγμα της πορείας προς την έξοδο από το πρόβλημα του διεθνούς χρέους.

Το 2013 ξεκινάει με καλύτερες προϋποθέσεις από το 2012, οι μετοχές και οι τιμές των ομολόγων το επιβεβαιώνουν. Είναι πολλά να γίνουν αλλά κάθε μέρα που περνά πληθαίνουν οι ενδείξεις πως η αντίστροφη πορεία έχει ξεκινήσει…

Η διαγραφή και άλλου μέρους του ελληνικού χρέους θα είναι η κατάληξη των προσπαθειών και όχι η αρχή που θα οδηγούσε στη μετάθεση του προβλήματος. το τέλος του 2014 θα μας βρει με μια άλλη χώρα.

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένο το 2014, λοιπόν…

————————————————————————-

Τίτλος στις 09 01 2012
Η αγορά αναμένει δραχμή ή ευρώ…

Δεν υπάρχει τοπίο που να δημιουργεί ένα σαφές πλαίσιο για την χρηματιστηριακή αγορά.

Η πολιτική τάξη της χώρας είναι υποδεέστερη των περιστάσεων καθώς κινείται με γνώμονα τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες, παριστάνοντας πως αγνοεί πως θα την πάρει ο διάβολος αν η χώρα αναγκαστεί να επιστρέψει ηττημένη στη δραχμή και σε μετεμφυλιακές συνθήκες.

Κανένας δεν πρόκειται να έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα, είτε στην πραγματική οικονομία, είτε στις εξαϋλωμένες εισηγμένες αν πρώτα δεν ξεκαθαρίσει το θέμα της δραχμής ή του ευρώ.

Η πραγματική οικονομία δεν πρόκειται να πάρει μπροστά και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, αν δεν υπάρξουν σαφή δείγματα δημοσιονομικής εξυγίανσης, πάταξης της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας.

Φυσικά όποιος αγοράζει τώρα μετοχές που δεν κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο, κινδυνεύει μόνο από δημόσιες προσφορές σε χαμηλότερα επίπεδα.

Οι εισηγμένες που θα μεταφέρουν την έδρα τους εκτός Ελλάδας θα έχουν συνέπειες για την πραγματική οικονομία και όχι για τους μετόχους. Εκτός Ελλάδας μια χαμηλή φορολογία και προβλέψιμο περιβάλλον θα έχουν την ευκαιρία να αποκαταστήσουν την χαμένη τους αξία…

——————————————-

Τίτλος στις 31 12 2010
Προσπαθούμε να κοροϊδέψουμε την τρόικα;

Το 52% των εσόδων του κράτους συνεχίζει να αφορά τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Το ποσό αυξήθηκε τον τελευταίο χρόνο αντί να μειωθεί. Το μέσο δηλωθέν εισόδημα των μισθωτών έφτασε τις 19.234 ευρώ.

Των συνταξιούχων τις 15.885 ευρώ. Όσο, περίπου και δικηγόρων μας που πένονται. Των συμβολαιογράφων μας όμως επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια φοροδιαφυγής, το μέσο δηλωθέν εισόδημα ξεπερνά τις 50.000 ευρώ.

Όπερ, όποιος μπορεί να κλέψει κλέβει… και χάρη στο διεφθαρμένο πελατειακό κράτος μπορούν πολλοί…

Δεν είναι μόνο αυτά.

Το ταμείο το δημοσιογράφων καταχράται τους κοινωνικούς πόρους του αγγελιοσήμου, αλλά ποιούμε τη νήσσα μήπως περάσει η καταιγίδα και λόγω της εγγύτητας προς την εξουσία, περάσουμε την θάλασσα αβρόχοις ποσί…

Ένας φίλος μου στρατιωτικός με ενημέρωσε χθες πως το δικό τους ταμείο έχει κοινωνικό πόρο, που είναι ένα ποσοστό επί του ύψους των εξοπλιστικών δαπανών των ενόπλων δυνάμεων.

Κάποιος άλλος γνωστός τραπεζικός που φτιάχνει την οικογενειακή δήλωση μου διηγούταν για τη διαφορά που προκύπτει σ’ αυτήν σε ό,τι αφορά τα εισοδήματα τα δικά του και της συζύγου του που είναι μηχανικός εξαιτίας κάποιων αφορολόγητων ορίων της επαγγελματικής της κατηγορίας…

Αν ψάξουμε θα βρούμε άπειρους τέτοιους άδηλους κοινωνικούς πόρους, απαλλαγές και χαριστικές συμβάσεις..

Κοινωνία όπου ο ένας κλέβει τον άλλο…

Η εικόνα που παρουσιάζουμε ως κοινωνία μοιάζει με αυτή μιας παρέας που κάθεται γύρω από ένα τραπέζι και ο καθένας από εμάς έχει τα χέρια του χωμένα στις τσέπες των διπλανών. Ο καθένας ξαλαφρώνει στη ζούλα τις τσέπες των άλλων, ενώ οι άλλοι τις δικές του.

Το μνημόνιο…

Η στήλη θεωρεί πως το μνημόνιο είναι μια άδικη συνθήκη που συνέραψαν κάποιοι λογιστές. Παρ΄ όλα αυτά ελλείψει οποιουδήποτε εθνικού σχεδίου αλλά και της θέλησης της ηγεσίας της κοινωνίας για να δημιουργήσει κάτι ανάλογο, είναι το μόνο σχέδιο που μάχεται το χάος των δικαίων ή άδικων προνομίων μιας κοινωνίας με χαρακτηριστικά τριτοκοσμικών δομών…

Το μνημόνιο στην προκειμένη περίπτωση μοιάζει με ετοιματζίδικο κοστούμι που προορίζεται για κάποιον δυσμορφικό.

——————————————————-

Τίτλος 03 02 2010
Γιατί οι ξένες είναι ασφαλέστερες…

Οι αγορές είναι γέννημα θρέμμα των ανθρώπινων αυταπατών. Το ίδιο και ο πολιτισμός καθώς σημαντικά γεγονότα ή έργα έγιναν γιατί κάποια ιδέα καρφώθηκε στα μυαλά πολλών ανθρώπων ταυτόχρονα.

Οι ξένες είναι ασφαλέστερες…

Μια αυταπάτη των Ελλήνων επενδυτών, πιθανόν να αφορά και τους επενδυτές άλλων περιφερειακών αγορών, έχει να κάνει με την αίσθηση της ασφάλειας που τους δίνει η εγγύτητα στις πηγές της πληροφόρησης.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυταπάτη από αυτό στο χρηματιστήριο. Κάθε εσωτερική πληροφόρηση που φτάνει σε εξωτερικά αυτιά, εννέα φορές στις δέκα κρύβει κάποια παγίδα.

Επιπλέον ο επενδυτής που ξέρει ότι είναι ο τελευταίο τροχός της αμάξης και ότι αυτός θα είναι ο τελευταίος που θα μάθει κάτι χρήσιμο πριν από άλλους, μαθαίνει να συμπεριφέρεται ανάλογα και έτσι περιορίζει πολύ το ρίσκο. Επιπλέον αντί για σπασμένο τηλέφωνο αρχίζει να μαθαίνει χρηματιστήριο…

Κάθε πρωτότυπη σκέψη στο χρηματιστήριο μπορεί να αποδειχτεί χρυσορυχείο, κάθε αποκλειστική πληροφορία α-πέρονη χειροβομβίδα.

Κατά τη γνώμη μου οι ξένες είναι ασφαλέστερες ακριβώς γιατί περιορίζεται ο ρόλος της ιδιωτική πληροφόρησης…

———————————————————————

Τίτλος 31 12 2009
Καλή χρονιά… και ευτυχισμένο το 2009!

Τη δεκαετία που κλείνει σήμερα ο Dow Jones κλείνει με ζημιές 30%. Στις αρχές της δεκαετίας, το 2000, ξεκίνησε με 15.000 μονάδες σε αποπληθωρισμένες τιμές και χθες ήταν κοντά στις 10.500 μονάδες.

Ο χρυσός την ίδια περίοδο γράφει κέρδη πάνω από 300%.

Για κάποιους αυτό αποτελεί ένα στοιχείο που συνηγορεί που να κατευθύνουν τις επενδύσεις τους της δεκαετίας που ξεκινάει αύριο.

Τη δεκαετία που έκλεινε το 2000 ο Dow τελείωσε με κέρδη της τάξης του 200%, αφού το 1990 ήταν κοντά στις 5.000 μονάδες σε αποπληθωρισμένες τιμές. Το 1990 ο χρυσός ήταν κοντά στα 300 δολάρια και σε αποπληθωρισμένες τιμές και έγραφε απώλειες της τάξης του 100% αφού το 1990 η αποπληθωρισμένη τιμή του υπολογίζεται στα 600 δολάρια η ουγκιά.

Ο συρμός τότε επέμενε ότι οι μετοχές θα συνεχίσουν να αποτελούν την καλύτερη επένδυση και ο χρυσός τη χειρότερη.

Τη δεκαετία που έκλεινε το 1990 ο Dow τελείωνε με κέρδη της τάξης του 100% και ο χρυσός με ζημιές της τάξης του 70%, αφού το αποπληθωρισμένο υψηλό του 1980 υπολογίζεται σε 2.000 δολάρια η ουγκιά.

Τη δεκαετία που έκλεινε το 1980 ο Dow έκλεινε με ζημιά 30% και εκείνη που έκλεινε τη δεκαετία του 1970 με παρόμοια ζημιά.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν η δεκαετία που θα κλείσει το 2010 θα τελειώσει με ζημιές για τα χρηματιστήρια και κέρδη για το χρυσό, το αντίστροφο ή με κέρδη και για τα δύο.

Ακόμη και αν τα χαμηλά του 2009 αποδειχτούν ιστορικά χαμηλά για τον κύκλο της πτώσης που ξεκίνησε το 2000 τίποτα δεν εγγυάται ότι τα νέα υψηλά θα βρίσκονται εντός της δεκαετίας που διανύουμε.

Τίποτα δεν εγγυάται όμως ότι δεν βρίσκονται…

Τα δεδομένα στην προκειμένη περίπτωση είναι ψυχολογία, ρευστότητα, θεμελιώδη.

Και τα τρια συνηγορούν ότι βρισκόμαστε στην κάτω πλευρά του μακροπρόθεσμου εκκρεμούς. Όπερ, κοντά σε πυθμένα. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι σε δυο ή πέντε χρόνια από σήμερα όσοι κρατάνε μετοχές θα είναι πλούσιοι.

Τέλος

Για το 2010 τα ΄χουμε πει: Ας μην περιμένουμε σπουδαία πράγματα μετά το 2009 που έβρεξε κέρδη. Τώρα αν κάποιοι κρατούσαν ομπρέλα, είναι άλλη ιστορία. Δεν πρέπει να αφήσουν όμως την ατομική ψυχολογία να επηρεάσει την αντικειμενική κρίση.