Οι αριθμοί και τα νούμερα – Του Μπετόβλακα

Η αριστερά έτρεφε πάντα μια απέχθεια προς τους αριθμούς. Άλλωστε στα αγαπημένα της συνθήματα ήταν το «πρώτα ο άνθρωπος και μετά οι αριθμοί». Τα τελευταία χρόνια όμως, παρατηρείται το έξης παράδοξο. Από την μια πλευρά απεχθάνονται τους αριθμούς, και από την άλλη λατρεύουν τα νούμερα. Μιλώ για νούμερα επιπέδου Μπαρουφάκη, Ζωίτσας, Ραχήλ, Στρατούλη και λοπών.

Η Ευρώπη απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση να της δώσει αριθμούς, δηλαδή κοστολογημένα μέτρα για την ελληνική οικονομία. Εμείς όμως αντί για αριθμούς τους στείλαμε τα νούμερα. Πήγε ο Μικρός Αλέξης με το μαντηλάκι του, τους φούσκωσε με μπούρδες και αυτοί του είπαν να επιστρέψει με αριθμούς.

Στην συνέχεια επισκέφθηκε την Ευρώπη ο Γιάννης με ένα νι, και ενώ οι άνθρωποι περίμεναν να δουν επιτέλους αριθμούς, είδαν μπροστά τους το μεγαλύτερο ίσως νούμερο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιάννης με ένα νι, πήγε με το χέρι στην τσέπη ( συνήθεια που του έμεινε από την εφηβεία του) και με σηκωμένο τον γιακά, προσπάθησε να πείσει την Ευρώπη να στάξει ευρουλάκια για να ταΐσει ο Στρατούλης τους πενηντάρηδες συνταξιούχους και για να προσλάβει ο Κατρούγκαλος τις απολυμένες καθαρίστριες.

Η ελληνική κυβέρνηση και ο «σοφός» Ελληνικός λαός, απαιτούν από τους ευρωπαίους τοκογλύφους να δώσουν λεφτά και εμείς να τους δώσουμε υποσχέσεις. Για όσο ακόμα καιρό, έχουμε αυτή την λογική, η χώρα θα είναι εντός μνημονίου και πάντα υπό την επίβλεψη της τρόικας. Όλοι αυτοί οι πολιτικά επικίνδυνοι , που όλα αυτά τα χρόνια έλεγαν ότι το «πρόγραμμα δεν βγαίνει» ή ότι η «συνταγή είναι λάθος» θα λογοδοτήσουν σύντομα στους ψηφοφόρους τους. Να σημειωθεί ότι το μνημόνιο εφαρμόστηκε στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία , στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Η Ιρλανδία έχει βγει από το μνημόνιο εδώ και καιρό, η Πορτογαλία ξεπληρώνει πριν την ώρα του το ΔΝΤ, και η Κύπρος θα βγει ένα χρόνο νωρίτερα. Οι μόνοι που θα συνεχίσουν για πολλά-πολλά χρόνια ακόμα, είμαστε εμείς και ο λόγος είναι απλός. Δεν εφαρμόσαμε πότε το μνημόνιο. Όλα αυτά τα χρόνια ήμασταν όλο αντιδράσεις, ισοδύναμα μέτρα και λοιπές μπουρδολογίες.

Όποιος πιστεύει ότι μπορεί ένα κράτος να έχει πενηντάρηδες συνταξιούχους, υπεράριθμους και τεμπελχανάδες δημοσίους υπαλλήλους είναι τρελός. Όποιος μάλιστα πιστεύει ότι αυτούς τους τεμπέληδες, θα τους πληρώνει ο ευρωπαίος φορολογούμενος, δεν είναι απλά τρελός. Είναι νούμερο.