Καλοκαιρινός «μποναμάς» στον ΟΠΑΠ

Το θερινό δώρο στον ΟΠΑΠ

Εννιά μήνες μετά την άκρως ευνοϊκή για τον ΟΠΑΠ τροποποίηση των κανονισμών για τα ηλεκτρονικά «φρουτάκια», η κυβέρνηση την Παρασκευή το απόγευμα, στο παρά πέντε του θερινού κλεισίματος της Βουλής, έφερε τροπολογία με την οποία παρατείνει αζημίως κατά 8 χρόνια το δικαίωμα εκμετάλλευσης των VLTs για την ιδιωτική εταιρεία, συμφερόντων της τσεχικής Emma Delta και των επιχειρηματιών Δ. Μελισσανίδη και Δ. Κοπελούζου. Το σχέδιο νόμου υπογράφεται από τον υπουργό Οικονομικών Ε. Τσακαλώτο, την υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου και τον υφυπουργό Αθλητισμού Γ. Βασιλειάδη.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως η προβλεπόμενη μείωση του συνολικού αριθμού των παιγνιομηχανημάτων τύπου VLT (από 35.000 γίνονται 25.000) που θα τεθούν σε λειτουργία από τον ΟΠΑΠ εξασφαλίζει την «προστασία των καταναλωτών-παικτών, ιδιαίτερα των ανηλίκων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων από τον εθισμό στα παίγνια, την κατασπατάληση χρήματος και την εγκληματική συμπεριφορά που συνδέεται με τη διεξαγωγή παιγνίων».

Ομως τόσο ο κανονισμός για τα «φρουτάκια» (μεταξύ άλλων καταργήθηκε το ανώτατο όριο των 80 ευρώ ανά ημέρα, καθώς και η υποχρεωτική αναγραφή του ΑΦΜ στην κάρτα του παίκτη) όσο και η αύξηση του αριθμού των VLTs που δύνανται να εγκατασταθούν σε αμιγείς χώρους κατά μέγιστο σε 50 ανά κατάστημα (από 25 έως σήμερα) οδηγούν στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Επιπλέον αυξάνεται και ο αριθμός των VLTs ανά πρακτορείο του ΟΠΑΠ κατά μέγιστο σε 15 ανά κατάστημα (από έως 3 σήμερα).

Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία, ο ΟΠΑΠ έπρεπε να αξιοποιήσει τις 16.500 παιγνιομηχανές και τις υπόλοιπες 18.500 μέσω 4-10 υποπαραχωρησιούχων που θα επέλεγε μέσω διαγωνισμού. Με την κατάργηση των συγκεκριμένων διατάξεων του Ν4002/2011, ο ΟΠΑΠ απαλλάσσεται από την υποχρέωση να προκηρύξει διαγωνισμό για παραχωρησιούχους για τα 18.500 «φρουτάκια», στοιχείο που πολλαπλασιάζει την αξία της σύμβασης και καθιστά ακόμα πιο ισχυρό το μονοπώλιό του.

Εδώ και μήνες το έργο της εγκατάστασης των VLTs σε καταστήματα σε όλη τη χώρα προχωρούσε με αργούς ρυθμούς, καθώς το ενδιαφέρον για δημιουργία αμιγών χώρων ήταν μειωμένο. Κατά συνέπεια ήταν σχεδόν ανέφικτο να δημιουργηθούν τα 35.000 VLTs, όπως είχε οριστεί στη σύμβαση του 2012 και η ιδιωτική εταιρεία θα έπρεπε είτε να εγγράψει ζημιές από τη ζημιογόνο ανάπτυξη των VLTs ή να τα επιστρέψει πίσω στο Δημόσιο αζημίως.