Ασκήσεις ισορροπίας για τον σχηματισμό κυβέρνησης

Παλιό και νέο, Σοσιαλιστές και Ρεπουμπλικάνους, απ’ όλα αναμένεται να έχει η νέα και προσωρινή γαλλική κυβέρνηση
Μια κυβέρνηση ολιγομελή, ισορροπημένη ως προς την εκπροσώπηση και των δύο φύλων, αλλά και ως προς τις πολιτικές συμμαχίες που επιθυμεί να πετύχει μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου, αναμένεται να είναι το σχήμα που θα ανακοινώσει το απόγευμα ο Εμανουέλ Μακρόν. Παρά την αρχική πρόβλεψη ότι η νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κεντροδεξιό Εντουάρ Φιλίπ θα ανακοινωνόταν το απόγευμα της Τρίτης, τα σχέδια άλλαξαν.

Οι αιτίες πολλές, καθώς ο πρόεδρος της Γαλλίας μαζί με τον πρωθυπουργό του έχουν να λύσουν μια μάλλον πολύπλοκη, αν όχι δύσκολη εξίσωση.

Ο Μακρόν θέλει μια κυβέρνηση που να συνδυάζει την εμπειρία των παλιών με τη δυναμική των νέων, και φυσικά είναι υποχρεωμένος να «δανειστεί» πρόσωπα από τα δύο κόμματα που κυριάρχησαν επί δεκαετίες στη γαλλική πολιτική σκηνή, Σοσιαλιστές και Ρεπουμπλικάνους.

Πρώτα από όλα, σύμφωνα με όλα τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, ο Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται ότι διδάχτηκε από τα λάθη του Φρανσουά Ολάντ, που από την αρχή κιόλας της πενταετούς θητείας του βρέθηκε αντιμέτωπος με σκάνδαλα. Πιο σημαντικό ίσως, αυτό του Ζερόμ Καουζάκ, που έπειτα από σειρά διαψεύσεων και ανασκευών προς τον τύπο, τελικά το 2013 παραδέχθηκε ότι διατηρούσε λογαριασμούς σε ξένες τράπεζες του εξωτερικού και τελικά παραιτήθηκε.

Αλλά τα οικονομικά σκάνδαλα δεν έλειψαν ούτε στο δεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και τελικά αναμφίβολα στοίχισαν την εκλογή στον Φρανσουά Φιγιόν.

Οι φάκελοι των υποψηφίων για τους υπουργικούς θώκους εξετάζονται ενδελεχώς, κυρίως ως προς την πηγή των εισοδημάτων τους και τον τρόπο απόκτησης της περιουσίας τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, όσοι επιλεγούν θα πρέπει να υπογράψουν ένα «συμβόλαιο ακεραιότητας και ηθικής».

Άλλη συνισταμένη της τελικής επιλογής του είναι η ανάγκη να κρατήσει ικανοποιημένους τόσο τους υποψηφίους του κόμματός του που προέρχονται από τη γαλλική Δεξιά, όσο και όσους προέρχονται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στη λίστα των υποψηφίων του κόμματος

«Η Δημοκρατία προχωρά», υπάρχουν τουλάχιστον 24 σημαντικά πρώην στελέχη των σοσιαλιστών.

Η σύγκρουση συμφερόντων είναι κάτι που πρέπει να αποφύγει με κάθε μέσο, αν και δεν φαίνεται και τόσο εύκολο.

Ήδη εντός του Ρεπουμπλικανικού κόμματος έχει δημιουργηθεί μία κίνηση η οποία, προφανώς φοβούμενη «λεηλασία» του κόμματος από το «En Marche» καλεί τους υποψήφιους βουλευτές να υπογράψουν ένα κείμενο ενάντια στο κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν και τις ιδέες που πρεσβεύει.

«Την ώρα του σχηματισμού μιας προσωρινής κυβέρνησης, που αποστολή της είναι η δημιουργία μιας νέας κυβερνητικής πλειοψηφία για λογαριασμό του κόμματος En Marche!, που θα προχωρήσει μεταξύ άλλων στην αύξηση της φορολογίας, καλούμε σε συσπείρωση γύρω από τους υποψηφίους μας και το προεκλογικό μας πρόγραμμα».

Πολλά ονόματα ακούγονται ως υποψήφιοι υπουργοί της νέας γαλλικής κυβέρνησης.

Μεταξύ αυτών ο Νικολά Ιλό, πρόσωπο γνωστό για τις συχνές εμφανίσεις του στην τηλεόραση και την ακτιβιστική δράση του υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος. Επίσης, ο Αξέλ Τεσαντιέ, αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας με έδρα το Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ, η κεντροδεξιά ευρωβουλευτής Σιλβί Γκουλάρ και φυσικά ο κεντρώος Φρανσουά Μπαϊρού, που ηγείται κόμματος.

Κατά πληροφορίες, ο απερχόμενος Σοσιαλιστής υπουργός Άμυνας Ζαν-ιβ Λε Ντριάν ίσως παραμείνει στη θέση του, ώστε να υπάρξει συνέχεια στην αμυντική πολιτική της Γαλλίας, δεδομένων των ανοιχτών μετώπων στη Συρία, το Ιράκ και την Αφρική.

Επίσης, σύμφωνα με την «Parisien», ο Μπενζαμέν Γκριβό, στενός συνεργάτης και τέως εκπρόσωπος Τύπου του Φρανσουά Ολάντ, υποψήφιος στο 5ο Διαμέρισμα του Παρισιού, θα αναλάβει την προεδρία του κόμματος «Η Δημοκρατία προχωρά», στη θέση της Κατρίν Μπαρμπαρού, που προήδρευε του κόμματος μετά τη εκλογή του Μακρόν στην προεδρία της Γαλλίας.

Ούτως ή άλλως, η νέα κυβέρνηση θα έχει θητεία ελάχιστων εβδομάδων. Αν το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν δεν κερδίσει ικανή πλειοψηφία στη γαλλική Εθνοσυνέλευση, τότε θα αναγκαστεί να σχηματίσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Σε αυτά υπάρχει το ενδεχόμενο μια «συγκατοίκησης», δηλαδή μιας κυβέρνησης την οποία θα σχηματίσει ένα κόμμα της αντιπολίτευσης, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη διακυβέρνηση Μακρόν.